Fransje Smit

door Kaat Hastings Sloggatt

Wie ben je?
Francisca Wilhelmina Maria Smit. Ik ben naar mijn oma vernoemd – de moeder van mijn vader.

Woon je in Wageningen?
Ja.

Hoe lang?
Hmmmm. Sofie was één, ze is nu drie en twintig, twee en twintig jaar, dus.

Waarom Wageningen?
Omdat Ewald hier ging studeren.

Wat is je beroep?
Beeldend kunstenaar / illustrator / ontwerper

Je oefent een kunst uit. Kan het publiek op dit moment werk van jou zien?
Ja schilderiijen en “muurhangsels” bij de Flex-expo. De galerie van op de hoek van het Plantsoen en de Schoolstraat in Wageningen. Van 12 september tot en met 10 oktober (zie ook de agenda)

�n mijn boekjes liggen in de boekhandel, als het goed is tenminste. Het nieuwste boek, mijn tiende, is een ontzettend spannend verhaal van een hond die verschrikkelijk moet plassen: “Maks moet!”, uitgegeven door Gottmer in Haarlem. De tekst is van Marjolijn Hof.

Wat bezielt jou om vrije beeldende kunst te maken?
Omdat ik het niet kan laten. Ik ben nieuwsgierig. Ik heb beelden in mijn hoofd en ik wil gewoon weten hoe ze eruit zien als ik ze kleur en vorm geven, er iets van maak. Het is wel een “drive”, hoor. Ik ben er wel elke dag mee bezig.

Hoe ziet jouw werkruimte eruit?
Die is ongeveer drie bij vier meter, met één raam, (vier meter,dus) en daar tegenaan staat er een werktafel. Onder de tafel een berg dozen met van alles en nog wat. Aan de andere kant een kast met stofjes, verzameld in de loop der jaren. �n een computerhoek. En een deur. Een deur is een handig ding.

Wat is je eerste herinnering?
Dat ik op een tafel zit en dat iemand die tegenover mij zit een geluid maakt en ik doe hem na en daarna lachen wij allerbei. Heel vrolijk.

Herinner jij je dromen?
Ja. Maar ik heb niet van die leuke.

Wat is je grootste verlangen?
Rust. Rust om te tekenen, dat heb ik op dit moment niet. En een groot atelier en een exposititieruimte in een groot huis – zonder zorgen.

Ben je een beelddenker?
Ja. Ik zie constant beelden voor mij, ook bij dingen die abstract zijn. Ook in alledaagse gesprekken, over het huishouden of zo. Ja. Ik praat ook in beelden.

Voel je verwantschap met een bekende schilder, illustrator, architect, schrijver, musicus, componist, designer, ……..?
Hans Liberg. Verwantschap kan ik voelen met humoristische dingen. Humor is bloedserieus voor mij. Het komt alleen goed over als het perfect uitgevoerd wordt. Een verkeerd vertelde mop kan verschrikkelijk kwetsen.

Opleiding?
Drie jaar op de Academie Industriele Vormgeving in Eindhoven en drie jaar aan de Rietveld Academie in Amsterdam. Ik was de allereerste die als kindermode ontwerper afgestudeerd was.

Als je een budget had van 3,5 miljoen euro om aan kunst en cultuur in Wageningen te besteden wat zou je ermee doen?
Ik zou een centrum openen waar schoolkinderen en volwassenen gratis kunnen komen om beeldend bezig te zijn – te filmen, boetseren, etsen, hakken, gieten – allerlei disciplines. Als kind ging ik elke vrijdagmiddag na schooltijd onder begeleiding verven en tekenen. Ik leerde om met allerlei materialen om te gaan.

Waar krijg je kippevel van?
Van zonlicht op water zodat je in het water kunt kijken.

Waar kan je niet tegen?
Chaos. Veel lawaai. Ik word er gek van.

Wat is de laatste CD die je gekocht hebt?
Van Eva Cassidy.

Welke boek lees je op dit moment? “Fantoompijn” van Arnon
Grunberg

Hoe zou je jouw leven beschrijven? Chaotisch.

Wat is je astrologische teken?
Tweeling.

Ben je een typische ……. tweeling?
Ja ik ben heel vluchtig. Nee. Ha! Dat is duidelijk genoeg. Op het moment dat ik iets zeg bedenk ik dat het eigenlijk niet waar is!

Wat mis je heel erg in het Wageningse culturele landschap?
Een ontspannen climaat. Mensen zonder een bijbedoeling voor zichzelf. �n een creatieve werkplaats voor het publiek.